وقتی صدایم.

وقتی صدایم.
دست هایم
قلبم
چشم هایم
از آمدنت نا امید شد
با تمام وجودم
با خدا درد و دل کردم
آنقدر اشک ریختم
که
ناگهان نوری مرا
بالاتر از آسمان ها پیش خدا برد
خدا را که دیدم
در آغوشش آرام گرفتم
زمین را که نگاه کردم تو را دیدم که حیران دنبالم میگردی
به خدا تو را نشان دادم
خدا انگار فهمیده بود
من تو را کم دارم