جغرافیای دلم

جغرافیای دلم
هوای بی تو بودن نمی فهمد...

وقتی نیستی:

زمین گیج
هوا دَم
ماه سَرد
شبها گُم...

و لبهایم
خالی از
سونامی نفسهایت...
نفس
نفس
دودهای سمی شهر را می بلعد...

تو بیا
بهمن شو
تنم انقلاب تازه میخواهد...