اینجا دنیاست!

اینجا دنیاست!
دنیای ما آدمها!

دنیایی که باید بسیار زیباتر ومهربانتر از این چیزی باشد که هست.اما ویرانه ای که مااز دنیا ساخته ایم دیگر جای ماندن نیست.
هیچ چیز در این دنیای وارونه جای خودش نیست.نه انسانها ،نه واژه ها ونه حتی مفهوم واژه ها.

اینجا واژه حماقت بدون هیچ شایستگی جایگزین واژه مقدس وپاک یکرنگی شده.

دیگر به روایت دکتر شریعتی (نه نفرینها را میتوان باور کرد نه آفرینها را)،چون تعلق انسانهاست که هم شیرین ترین تاییدها و آفرینها را میسازد هم بیرحمانه ترین نقدها را.

معنای خدمت وخیانت آنچنان به هم در آمیخته که سالها طول خواهد کشید که بشر این دو واژه را از هم جدا کند.



در این دنیا فهمیده ترین انسانها فهمیده نمیشوند ونافهم ترینشان همه را به اجبار تفهیم میکند.

آنان که میدانند سرشار از تردیدند وآنان که نمیدانند سراپا یقین ،به گونه ای که خودشان هم یقینشان را باور کرده اند.

بعضی واژه ها دیگر معنایی ندارند آنچنان که گویی از ابتدا نبوده اندو صداقت زیباترین ودلنشین ترین معنایی بود که زودتر از هر واژه ای از قاموس بشر پاک شد.و همانجا سر آغاز ویرانی دنیا بود....