اینجا دنیاست! دنیاے ما آدمها!

اینجا دنیاست! دنیاے ما آدمها!
دنیایے که‌باید بسیارزیباتر...
ومهربانتر ازاین چیزے باشد
که‌ هست...
اما ویرانه‌اے که‌ما
از این دنیا ساخته‌ایم...
دیگر جاے ماندن نیست...

در این دنیا فهمیده‌ترین انسانها فهمیده نمےشوند...
و نافهم‌ترینشان همه را
به اجبار تفهیم میکند..!
آنان‌که مےدانند سرشارازتردیدند...
وآنان که‌نمےدانند، سراپایقین...
به گونه‌اے که خودشان هم یقینشان ‌را باور کرده‌اند...

هیچ‌چیز دراین دنیا
جاے خودش نیست...
نه انسانها، نه واژه‌ها و نه حتی مفهومِ واژه‌ها...
بعضے واژه‌ها دیگر
معنایے ندارند...
آنچنان که گویے از ابتدا نبوده‌اند...
وصداقت زیباترین ودلنشین‌ترین معنایےبود...
که زودتراز هرواژه‌ای
ازقاموسِ بشر پاک‌شد...
و همانجا سرآغازِ ویرانےِ
دنیا بود...

مــــن خـسـتـه‌ام...

دنـــیا ﺭﺍ وارونه مـــےﺧﻮﺍﻫﻢ… 
ﺁﺩﻡﻫﺎ ﺭﺍ... ﺍﺗﻔﺎﻕﻫﺎ ﺭﺍ… 
ﻧﺮﺳﯿﺪﻥﻫﺎ… ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦﻫﺎ…ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ…! 
ﺩﻟﻢ مےﺧﻮﺍهد، ﺭﻭیاﻫﺎ ﺍﺯ ﺳﺮﻭﮐﻮﻝِ ﻫﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﻭﻧﺪ… 
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺨﻨﺪﻧﺪ ﺍﺯ ﺗﻪ‌ﺩﻝ… 
مےﺧﻮﺍﻫﻢ ﻫﺮکسے

ﺩﺳﺖ ﺩﺭﺍﺯ ﮐـند...
ﻭﺳﺘﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺵ را ﺑﭽﯿﻨﺪ
ﺍﺯﺁﻥ ﺑﺎﻻ… 
مےﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﺳﺮ ﺑﻪﺗﻦِ
ﻫﯿﭻ ﻏﺼّﻪﺍے ﻧﺒﺎﺷﺪ...

آرے دنیاے وارونه
چیزه دیگریست...
دنـــیا ﺭﺍ ﻭﺍﺭﻭﻧـﻪ مـــےﺧﻮﺍﻫﻢ.. .