فکرم‌از‌هم‌پیچید،‌متوقف‌شد..

فکرم‌از‌هم‌پیچید،‌متوقف‌شد..
به‌سقف‌اتاقی‌نگاه‌میکنم‌که‌درحال‌سقوط‌کردنه، وقتی‌اجرهای‌سقف‌درحال‌برخورد‌به‌من‌هستن دوباره‌جذب‌آسمون‌میشن
انگار‌میخواد‌به‌من‌بگه‌باید‌مرگ‌رو‌چندین‌بار‌بکشی‌و بکشی‌و‌بکشی‌که‌اگه‌زنده‌شدی‌فقد‌به‌نفس‌کشیدن ادامه‌بدی‌و‌بعدش‌بفهمم‌هیچوقت‌قرار‌نیست بمیری؛
اون‌صداها‌دراعماق‌وجودم‌درحال‌فریاد‌زدن‌هستن‌، سعی‌میکنم‌گوش‌ندم
ولی‌متضاد‌همن
تو‌گوشم‌صداش‌میپیچه..
من‌خستمه
من‌میخوام‌بمیرم
من‌باید‌به‌نفس‌کشیدن‌ادامه‌بدم
من‌باید‌تسلیم‌بشم
من‌نمیتونم‌تسلیم‌بشم
و‌من‌د‌ر‌بین‌تمام‌صداها..‌دنبال‌صدای‌تو‌میگردم
نیاز‌دارم‌بشنوم...‌چیزی‌بشنوم‌که‌شبیه‌هیچکدوم‌از حرفهای‌اطرافم‌نباشه
حرفی‌که‌منو‌به‌خودم‌بیاره
اون‌تاریکی‌رو‌از‌چشام‌برداره
که‌بعدش‌درک‌کنم..بفهمم
تمام‌حرفهای‌اطرافم‌راست‌بود.(: