{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

°

°

چه شب های درازی
اشک در هاون اندوه کوبیدم!
نخوابیدنم را
به پایِ قدم های نیامده ات بگذار
و خط عمیق پیشانی ام را
به حساب سرنوشت.
دروغ نیست!
زنها همیشه
در ساعت عاشق شدنشان مرده اند!


#روشنک_آرامش
دیدگاه ها (۸)

دلم‌ می‌خواست‌ تو را...در عصر شمع‌ دوست‌ می‌داشتم‌ !در عصر ه...

‌آن زمان که دیگر نباشم ابری با توستسایه اش بر سرتآن ابر منم ...

چه جای ماهکه حتی شعاع فانوسیدرین سیاهی جاوید کور سو نزندبه ج...

مردی در ساحل...[پارت آخر]چند ماه بعد...خانه دیگر شبیه روزهای...

ساعت از نیمه‌شب گذشته بود و استودیو تقریباً خالی شده بود. اَ...

چند پارتی درخواستی

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط