یک سر رسیدِ خاک خورده و یک سینه ی کباب

یک سر رسیدِ خاک خورده و یک سینه ی کباب

یک ساعت قدیمی و یک تنگِ پر حباب

یک سفره ی بزرگ و سفید و پر از امید

چندین سوال ساده و غمگین و بی جواب

سوز فراق و غصه ی چندین و چند سال

شام سیاه و قحطی خورشید و آفتاب

یک کوزه ی پر از گل نرگس پر از صفا

یک چشم پر ز اشک که خسته شد از سراب

یک قلب پیر، گرفته، شکسته، سرد

یک حال زار، پریشان، کسل، خراب

یک سیب سرخِ  لک زده از سوز انتظار

هفتاد و دو ستاره و یک ماه و یک شهاب

چادر سفیدِ مادر و چشمان خیس او

شاید دعای مادرِ من گشته مستجاب

روزی طلوع می کنی آخر از انتظار

خورشید من!به سفره ی نوروزی ام بتاب