وقتی حال خوب و بدت وابسته به رفتار دیگران شود، کم کم مومی

وقتی حال خوب و بدت وابسته به رفتار دیگران شود، کم کم مومیایی خواهی شد.
اگر منتظر بنشینی تا کسی پیدا شود و تو را خوشبخت کند و به خواسته‌هایت برساند، مومیایی می‌شوی.
وقتی ازدواج برایت مهم‌تر از استقلال مالی می‌شود و منتظری تا مردی بیاید و تو را به هرچه‌که نداری برساند یعنی مومیایی هستی.
وقتی خواسته‌های همه را به خودت ترجیح می‌دهی، مومیایی هستی.

وقتی سال‌به‌سال یک ورق کتاب نمی‌خوانی و تعداد دفعات آرایشگاه رفتنت بیشتر از سالن های ورزشی می‌شود، مومیایی هستی.
وقتی نمی‌گذاری عقلت رشد کند طبیعی‌ست که تو آخرین نفری باشی که نظرت را می‌پرسند و به دنبال مشورتت می‌گردند و در واقع مومیایی هستی.

وقتی برای جلب توجه و خود نشان دادن از اندام و چهره‌ات که تو نقشی در آن‌ها نداری به جای مغزت که تو در پرورش آن نقش داری استفاده کنی، مومیایی هستی.

یک جسد گندیده که ظاهر قشنگی دارد و از درون بوی تعفنش مشام عالم را فلج می کند.
.