حرف ها دارم اما واژه ای ندارم ، که اگر واژه ای داشتم ؛

حرف ها دارم اما واژه ای ندارم ، که اگر واژه ای داشتم ؛


و اگر واژه توان داشت ! تو را می گفتم ...


واژه هایی در سر می پرورانم برای حرف هایم با تو اما خلوتی ندارم ؛


که اگر خلوتی بود و دلی ...


خلوتی نیست که اگر بود و تو را داشت ...


دلی دارم اما بی خلوت ، بی تو ، بی واژه ! پر از سکوت ! پر از تنهایی !


از خاطره هایم می گذرم ، تو نیستی ، حتی در خاطره هایم نیستی ! کجایی پس ؟!


فاصله ی بین من و تو کم است ، زیاد نیست ، فقط از اینجا تا خدا !


شاید خدایی که در این نزدیکی ست !


و شاید خدایی که برای خواستنش هزار و یکشب قصه ی غصه ی دلتنگی و اشک هایم کم است !