.

.
ساعت شنی به من یاد داد
باید خالی شوی تا پُر کنی...
تا پُر کنی کسی را،دلی را،چشمی را،گوشی را....
خالی کنی خودت را از نفرت
تا پُر کنی کسی را از عشق
خالی کنی دلت را از غم تا پُر کنی دلی را از شادی
خالی کنی چشمت را از کینه تا پر شود چشمی از آرامش
خالی کنی گوش هایت را از دروغ تا پر کنی گوش هایی را از زمزمه های عاشقانه
و مبادا اشتباه کنی
مبادا خالی شوی به قیمت لبریزی دیگران...
یادت باشد ساعت شنی روزی می چرخد و این بار این تو هستی که پُر میشوی از آنچه خودت پُر کرده ای دیگران را...