ازفــکرِمن‌بــگذر خــیالت‌تــخت‌باشد...

ازفــکرِمن‌بــگذر خــیالت‌تــخت‌باشد...
"مــن"مے‌تواند بےتوهم خــوشبخت‌باشد...

این مــن که‌با هرضــربه‌اے ازپا درآمد...
تصمیــم دارد بعدازاین ســرسخت باشد...

تصمیــم دارد باخــودش باکم بسازد...
تصمیــم دارد هم بسوزد هم بســازد...

هرچــند دشــوار است، باید پابگیرم...
تا انــتقامم را ازاین‌ دنــیا بگیرم...

مــن خسته‌ام دیــوا‌نه‌ام، آزارکافی‌ست...
راهے‌نــدارم پیشِ‌رو، دیــوار کافے‌ست...

جزدردهــا سهمم نبود از باتو بــودن...
لطفابــرو دست‌ازسرم بــردار، کافے‌ست...

لــج می‌کند جسمت‌بگوید زنــده هستے...
وقتے برایم مــرده‌اے انــکارکافے‌ست...

باســازه دنیا گرچه مجبــورم برقصم...
حــرفے‌ندارم چون‌بــرایم دارکافیےست...

مــن خسته‌ام دیــوانه‌ام دلگیرم ازتو...
خــودرا همین‌امــروز پس مے‌گیرم ازتو...

ازفــکرِمن‌بــگذر خــیالت‌تــخت‌باشد...
"مــن"مے‌تواند بےتوهم خــوشبخت‌باشد...