بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشت قسمت سوم :
و این علم به حقایق او را نجات نمیدهد. چرا که در دنیا نیز علم داشت،میتوانست ایمان بیاورد، اما نخواست.
حال او که با کارنامهای سیاه و ننگین از مواضع غیر اصولی، معصیت، ظلم و عمل به باطل آمده، دلش میخواهد که به دنیا برگردد،رَبِّ ارْجِعُونِ -خدایا مرا بازگردان می گوید، اما دیگر فایدهای ندارد،اصلاً دیگر دنیایی نیست که بدان بازگردانده شود؛ در واقع اکنون میخواهد عمل صالح انجام دهد، اما دیگر نمی تواند !
در قیامت خداوند به تمامی اهل قیامت از جمله جمیع انسانها، امر به سجده می کند؛ چنان که در ابتدای خلقتِ آدم علیه السلام، به فرشتگان و ابلیس لعین امر نمود، و همه سجده کردند، جز ابلیسی که تکبرش او را بازداشت دردنیا نیز به فرزندان آدم (ع) امر به سجده نمود، برخی سجده کردند و برخی از روی تکبر ابلیسی ابا کردند!
اما، آنجا همه از یک سو در محضر ربوبیِ الله جلّ جلاله و مقام سبوح،قدوس و عظیم قرارگرفتهاند،و از سویی دیگر عظمت صحنه قیامت نیز خضوع و خشوع دلخواه یا غیر دلخواه را بر همه مستولی کرده است، چشمها فرو افتاده و توجهات به یک سو معطوف است و البته نگرانی از عواقب سوء باورها و کردههای غلط در دنیای زودگذر، جانشان را فرا گرفته است!
حال همگان میخواهند که سریعاً امر الهی را اطاعت نموده و سجده کنند، و میدانند که عذاب به اهل سجده نمیرسد و آنان مورد مغفرت و رحمت واسعه الهی قرار میگیرند، لذا از فرشتگان گرفته تا مؤمنان، همگان سریع سجده میکنند، اما کسانی که در دنیا از روی استکبار، اهل نماز و سجده نبودند، هر چه به خود فشار می آورند که به سجده روند، دیگر نمی توانند؛ چرا که مانند فرمان دویدن به انسان فلج، یا فرمان دیدن به نابینا می باشد! معلوم است که دیگر نمیتوانند، اگر چه بخواهند.(ادامه دارد...)
یادداشت قسمت سوم :
و این علم به حقایق او را نجات نمیدهد. چرا که در دنیا نیز علم داشت،میتوانست ایمان بیاورد، اما نخواست.
حال او که با کارنامهای سیاه و ننگین از مواضع غیر اصولی، معصیت، ظلم و عمل به باطل آمده، دلش میخواهد که به دنیا برگردد،رَبِّ ارْجِعُونِ -خدایا مرا بازگردان می گوید، اما دیگر فایدهای ندارد،اصلاً دیگر دنیایی نیست که بدان بازگردانده شود؛ در واقع اکنون میخواهد عمل صالح انجام دهد، اما دیگر نمی تواند !
در قیامت خداوند به تمامی اهل قیامت از جمله جمیع انسانها، امر به سجده می کند؛ چنان که در ابتدای خلقتِ آدم علیه السلام، به فرشتگان و ابلیس لعین امر نمود، و همه سجده کردند، جز ابلیسی که تکبرش او را بازداشت دردنیا نیز به فرزندان آدم (ع) امر به سجده نمود، برخی سجده کردند و برخی از روی تکبر ابلیسی ابا کردند!
اما، آنجا همه از یک سو در محضر ربوبیِ الله جلّ جلاله و مقام سبوح،قدوس و عظیم قرارگرفتهاند،و از سویی دیگر عظمت صحنه قیامت نیز خضوع و خشوع دلخواه یا غیر دلخواه را بر همه مستولی کرده است، چشمها فرو افتاده و توجهات به یک سو معطوف است و البته نگرانی از عواقب سوء باورها و کردههای غلط در دنیای زودگذر، جانشان را فرا گرفته است!
حال همگان میخواهند که سریعاً امر الهی را اطاعت نموده و سجده کنند، و میدانند که عذاب به اهل سجده نمیرسد و آنان مورد مغفرت و رحمت واسعه الهی قرار میگیرند، لذا از فرشتگان گرفته تا مؤمنان، همگان سریع سجده میکنند، اما کسانی که در دنیا از روی استکبار، اهل نماز و سجده نبودند، هر چه به خود فشار می آورند که به سجده روند، دیگر نمی توانند؛ چرا که مانند فرمان دویدن به انسان فلج، یا فرمان دیدن به نابینا می باشد! معلوم است که دیگر نمیتوانند، اگر چه بخواهند.(ادامه دارد...)
- ۷۴
- ۱۹ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط