{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

همه ما هزاران بار پشتِ میله‌های زندانی ایستاده ایم که خود

همه ما هزاران بار پشتِ میله‌های زندانی ایستاده ایم که خودمان یا دیگری برایمان ساخته است. بار‌ها هوای خفقان آورِ بن بست‌های تنگ و تاریکِ زندگی‌ را طوری تنفس کرده ایم که میلِ شدیدِ نبودن را در هر دم و بازدم آرزو کرده ایم، آنهم نه یکبار که هزار بار، که هزاران بار. همه ما به تکرار به آن لحظه‌ای رسیده ایم که خسته از طول و عرضِ چهار دیوارِ زندانمان، چشم دوخته ایم به دریچه‌ای که رو به تکه ی کوچکی از آسمان باز می‌‌شود و در دل رها شدن را فریاد کرده ایم ، و پرواز را و زیستن در خلأ یی بی‌ انتها را.
.
#خاص
دیدگاه ها (۱)

افسوس معلم ریاضی هیچگاه حساب روزهای نبودن و بی کسی تورا نگفت...

بین خودمان بماند، امّااز تصویر میله‌ها در چشم‌هایم ترسیده بو...

فيلم كوتاه دو دقيقه‌ای كه سازنده‌ بيست‌ ساله آن برنده جایزه ...

فيلم كوتاه دو دقيقه‌ای كه سازنده‌ بيست‌ ساله آن برنده جایزه ...

فيلم كوتاه دو دقيقه‌ای كه سازنده‌ بيست‌ ساله آن برنده جایزه ...

ما ایرانی هستیم

به امید آنکه فردا روز ظهورش باشد. ...........افسوس معلم ریاض...

افسوس معلم ریاضی هیچگاه حساب روزهای نبودن و بی کسی تورا نگفت...

 افسوس معلم ریاضی هیچگاه حساب روزهای نبودن و بی کسی تورا نگ...

Dana-Apada

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط