{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

جهانم

جهانم
سرزمین دستان توست
که نسیم آرامشش
می پیچد لای موهایم
موهایم تاب بر می دارد
موج می گیرد
طوفان می شود
و دلی
در آغوش این سرزمین
خودش را دار می زند

سارا_قبادی
دیدگاه ها (۲)

این چه تابی اسٖت که آن حلقه گیسو داردکه دل اهــل جــهــان بـ...

گیسو به هٖم بریز و جهانی ز هــم بپاش! معشوقه بـودن است و "ب...

دستهایت را به دستانم بدهتا که غم¬هایم فراموشم شودتا که در دن...

دستانم را که به هم می سایمریشه می کنددرختی که سال ها در برف ...

دست‌هایم از کاه است و دلم از اندوه؛ در این گندم‌زار بی‌پایان...

«فریادِ بهرامِ محمدی بر خاکریزِ هویت؛ تقابلِ بمبِ بیگانه و ف...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط