رمان شازده کوچولو

رمان شازده کوچولو

پارت ۲۷


ارسلان: هع چه حقی عفریته چند ساله چن بره زدی رو زندگیم اون مامان .‌.. نیست ولی تو ریدی به زندگیم برو گمشو بیرون

دیانا: داشت میرفت از دستم بشکون محکمی گرفت که مثل بچه ها زدم زیره گریه که ارباب فهمید منو بشکون گرفته

ارسلان: جاشو نوازش کردم دستشو میشکنم عوضی

دیانا :آروم گریه میکردم ارباب رفت منم با گريه رفتم تو اتاق

ارسلان: بعد چند دقیقه رفتم تو اتاق محکم گفتم چرا گریه میکنی

دیانا: با گريه نگاهش کردم و گفتم ببخشید

ارسلان: دلم براش رفت برا لحن ناز و بغضیش دستی به سرش کشیدم و با صدای خش دار گفتم چرا

دیانا: ببخشید که باعث شدم عصابتون بهم بریزه ببخشید که باعث با خواهرتون دعوا کنید یه نگاه مظلوم بهش انداختنم

ارسلان: دلم میخواست ب*خ*و*ر*م*ش ( اوخی ارسلان دلش قنج رفته)
سرشو نوازش کردم و گفتم فدا سرت

دیانا: چشای اشکیمو چند بار پشت سر هم باز و بسته کردم

ارسلان: هرلحظه داشت بیشتر حساسم میکرد

۲ تا پارت اکلیلی🥰