بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ - اين كتاب وحی است كه شك در آن راه ندارد، و مايه هدايت پرهيزكاران است.(2)
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ- همانها كه به غيب ايمان می‏آورند، و نماز را بر پا می‏دارند و از آن چه به آنها روزی داده‌ايم انفاق می‏كنند(3)(سوره بقره آیه 2 و 3)
هیچ خیری، برای همگان خیر نیست، بلکه حتی مبدل به شرّ نیز می‌شود؛ و این بستگی به چگونگی رویکرد هر کسی دارد؛ چنان که راجع به اثر قرآن مجید نیز فرمود: وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً - و آنچه از قرآن فرو مى‌فرستيم، مايه‌ شفاى دل و رحمتى براى مؤمنان است و ستمگران را جز خسران نمى‌ افزايد.(سوره اسراء آیه 82)
قرآن کریم، کسانی را هدایت می‌کند که تقوا دارند، یعنی خود را از آفات و آسیب‌ها حفظ می‌کنند؛ و البته تأکید نمود که کسانی می‌توانند تقوای الهی داشته باشند، یعنی به او نزدیک شوند و از هر چه مانع از این رشد و قُرب می‌گردد دوری کنند که به لحاظ اعتقادی، به غیب ایمان داشته باشند، و به لحاظ عبادت، با اقامۀ صلاة به رحمت واسعۀ الهی وصل شوند، و به لحاظ زندگی اجتماعی و اقتصادی، از آن چه به آنها داده شده، انفاق کنند؛ یعنی ظرف وجود آنها، به غیر از ورودی، خروجی هم داشته باشد.(ادامه دارد...)