ابوعلی سینا در اشارات در باره زاهد و عابد و عارف مینویسد
ابوعلی سینا در اشارات در باره زاهد و عابد و عارف مینویسد: «اعراض کننده از مال دنیا و خوشی های آن زاهد نام دارد، و کسی که بر عبادات مواظبت میکند عابد است و آنکه در قدس جبروت میاندیشد و منصرف و متوجه آن است و پیوسته حالت تابش و اشراق نور حق در درونش هست عارف است و بعضی از اینها با بعضی دیگر می آمیزند.»
پس عارف مقام بالاتر و والاتری از صوفی دارد و هر عارفی صوفی هست اما هر صوفی عارف نیست، و کسانی مانند مولوی و حافظ، صوفی را مبتدی و کوتاهاندیش و متوجه ظواهر تصوف، مانند لباس و خرقه و نظایر آن میدانند و او را سادهدل و متعصب و خردهبین میانگارند. در حالی که عارف را روشن بین و صافی درون و عالِم روشن روان میدانند که دلش به نور حکمت الهی و اشراق، روشن و تابناک شده است!
پس عارف مقام بالاتر و والاتری از صوفی دارد و هر عارفی صوفی هست اما هر صوفی عارف نیست، و کسانی مانند مولوی و حافظ، صوفی را مبتدی و کوتاهاندیش و متوجه ظواهر تصوف، مانند لباس و خرقه و نظایر آن میدانند و او را سادهدل و متعصب و خردهبین میانگارند. در حالی که عارف را روشن بین و صافی درون و عالِم روشن روان میدانند که دلش به نور حکمت الهی و اشراق، روشن و تابناک شده است!
- ۶۶۰
- ۲۵ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط