{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

زندگی می‌کشد آخر به کجا کارت را

زندگی می‌کشد آخر به کجا کارت را
باید از دور تماشا بکنی یارت را

روز دیدار، خودت را به ندیدن بزنی
شب ولی دوره کنی لحظهٔ دیدارت را

عاشقش باشی و تا عشق، خریدارت شد
دور سازی خودت از خویش خریدارت را

دوستش داشته باشی و نبیند هرگز
«دوستت دارم» در سینه گرفتارت را

بهترین پاسخ این درد، سکوت است، سکوت
نکند باز کنی مخزن‌الاسرارت را

رفتنی می‌رود و باز تو خواهی پرسید
از «نسیم سحر آرامگه یارت را...» #کافه_آریا 🍁 ❄ ️🍁 🍂 🍁 🍂 🍁 🍂 🍁 🍂 🍁 🍂 🍒 🍂 🍁 ❄ ️🍁
دیدگاه ها (۱)

برای گفتن من ، شعر هم به گِل ماندهنمانده عمری و صدها سخن به ...

قرارمان همین بهار زیر شکوفه های شعر...! آنجا که واژه ها برای...

اسفند ، همان بانویی استکه درِ اتاقش رابه روی زمستان بسته است...

‌رفتن که بهانه نمیخواهد ،یک چمدان میخواهد از دلخوریهای تلنبا...

سناریو بلولاک (قفل آبی)

پارت دوم سناریو های کوتاه ✨ناکاهارا چویا: شب دیر وقت بود و د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط