تَمامِ دلتنگى هايَم را بَرايش نوشته ام؛

تَمامِ دلتنگى هايَم را بَرايش نوشته ام؛
خَط به خَط...روز به روز...
ساعَت به ساعَت...‌‌امّا ميترسَم!
ميترسَم از اينكه بخوانَد وَ با پوزخَندى از كنارَش رَد شوَد!ميترسَم از اينكه بخوانَد وَ با يک "مرسى" گُفتَن،تمامِ تَصوراتَم را خَراب كنَد!ميترسَم از اينكه يک نفَر قبل از مَن،تمامِ اينها را برايَش گفته باشَد!
شُجاعتَم تا همين حَد بود؛
"بَرايَش نِوشتَن"
مَن جراتِ ارسالَش را ندارَم!

‌‌‎‎‎‎‎ ‌‌