در پشت چشم های له شده ، درعمق انجماد

در پشت چشم های له شده ، درعمق انجماد
یک چیز نیمه زنده ی مغشوش
برجای مانده بود
که در تلاش بی رمقش می خواست
باور کند صداقت آواز آب را
شاید ...
شاید ولی چه خالی بی پایانی
خورشید مرده بود

#فروغ_فرخزاد
دیدگاه ها (۱۱)

پاییز که می‌رسد، انگار کسی در دوردست‌ها آهنگ دلتنگی‌اش را بر...

اهل کاشانم روزگارم بد نیست ...

بیو برای اوسیماسم: چیوریفامیل: تسوگیکونی تایپ: INTJرده: هاشی...

آره برا همه سختهولی یکی پاهاش خون میادیکی فقط کفشاش گِلی میش...

چند پارتی بازی ممنوع

پارت اول: پشت‌بام، ساعت صفرباران ریز و تیزی روی آسفالت خیس ح...

آدم‌ها فکر می‌کنند رفتن، نقطه‌ی پایانِ یک رابطه است؛ اما حقی...

-روز خونینسرما تا مغز استخوانم نفوذ کرده بود، اما تنم از حرا...

### پارت چهاردهم: آخرین صخره‌ی طوفانبا صدای آژیر خطری که توی...

آنان که شرم داشتند مُردند؛آتش‌سوزی در حمام‌های زنان در قاهره...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط