عضی وقت ها حس میکنم یک نفرم

عضی وقت ها حس میکنم یک نفرم
ولی جای چند نفر نه، جای چند هزاااار نفر زخم خوردم!
جای چند نفر درد کشیدم!
و جای چند نفر خسته م.....
خیلی خسته....
.
فکر می کنم یک نفر تحمل چه اندازه آزار رو داره ؟!
تحمل چقدر تنهایی
چقدر حرف نزدن
چقدر فراموش کردن...
یا حتی فراموش شدن!
.
فکر می کنم، این روزا، این آدمان که تلخ تر شدن،
یا آستانه ی صبر من اومده پایین؟؟
.
فکر میکنم مگه چقدر زنده ایم؟؟
مگه چقدر قراره زندگی کنیم؟!
چی باعث میشه به خودمون اجازه ی بعضی کارا رو بدیم، یا حق بعضی چیزا رو از خودمون بگیریم؟!
چرا نمی تونیم آدمای دیگه رو درک کنیم؟!
من حتی بعضی وقت ها خودمم درک نمی کنم!
چرا این روزا همه چیز انقدر سخت میگذره؟؟
.
این سوالا پرسیدنی نیست
گریه کردنیه!
خسته ام...
شاید بلاخره یه شب که مثل امشب جای چند نفر شکستم،
بتونم جای چند نفر هم گریه کنم!
جای چند نفر هم چشامو روی آدما ببندم
بعدش از همه چیز بگذرم و
به جاش جای چند نفر بلند شم و...
وایسم رو پاهای خودم!
درست رو تیکه تیکه های
دلی که شکستینش!


#اهورا_فروزان