عشقی بی‌نهایت 💓➿

عشقی بی‌نهایت 💓➿
پارت ۱۴
از زبان: نویسنده ✍️ (بازم چاتی‌پاتی اومد کمک نویسنده🗿🎀)

[همچنان حیاط عمارت پروانه...🌸]

{خرگوش کوچولو هنوز کنار تانجیرو و کانائو نشسته بود.🐇🤍}

تانجیرو:*با لبخند آروم برگ کوچیکی جلوی خرگوش گذاشت.* فکر کنم گرسنه‌ست. 🙂🥬

خرگوش:*شروع کرد آروم برگ رو خوردن.* 🐇

کانائو:*با لبخند نگاهش کرد.* ...بانمکه.

تانجیرو:*به کانائو نگاه کرد.* ...آره، ولی فکر کنم لبخند شما از اونم بانمک‌تره. 🙂💖

{کانائو یه لحظه خشکش زد.}

کانائو:*گونه‌هاش کم‌کم صورتی شد.* 😳🌸

تانجیرو:*وقتی فهمید چی گفته، خودش هم خجالت کشید.* ا... اَه... منظورم...😳💦

{چند ثانیه سکوت...}

[بعد هر دو آروم خندیدن.🤭🤍]

[چند متر اون‌طرف‌تر...🌳]

زنیتسو:*از پشت درخت نگاه می‌کرد.* 🗿🔍

زنیتسو:*تو ذهنش: نههههههه... خودش اعتراف کرد! پرونده داره جلو میره!🗿✨*

اینوسکه:*کنارش رسید.* هنوز اینجایی؟🗿

زنیتسو:*آروم گفت.* ساکت... لحظه حساسیه...🗿

اینوسکه:*با بیخیالی شونه بالا انداخت.* باشه.🗿

{همون موقع شکم اینوسکه دوباره صدا داد.}

{غرررر...🍚}

زنیتسو:*سرشو گرفت.* باز شروع شد...🗿💔

[کنار باغچه...🌼]

خرگوش:*بعد از تموم شدن برگ، آروم دور کانائو چرخید.* 🐇

کانائو:*با مهربونی نوازشش کرد.* ...مواظب خودت باش، کوچولو.

{خرگوش چند بار بالا و پایین پرید و بعد بین بوته‌ها ناپدید شد. 🌿}

تانجیرو:*لبخند زد.* فکر کنم ازمون خداحافظی کرد.

کانائو:*آروم سرش رو تکون داد.* ...آره.

{نسیم ملایمی وزید و چند گلبرگ صورتی بین اون دوتا به پرواز دراومد. 🍃🌸}

تانجیرو:*تو ذهنش: کاش... این لحظه هیچ‌وقت تموم نشه...🥹💖*

ادامه دارد...💓🎀

نویسنده ✍️:خوووووووو🥹💓 این بار تانجیرو ناخودآگاه گفت لبخند کانائو از خرگوشم بانمک‌ترههههه😳🌸 کانائو هم حسابی خجالت کشیددددد🥹🤍 از اون طرف زنیتسو هنوز از پشت درخت داشت پرونده رو دنبال می‌کرد و اینوسکه طبق معمول وسط لحظه احساسی فقط گشنه شددددد🤣🍚💥 نظرتون؟🤓🎀 تو کامنت بگینننن🎀 کامنت رو خالی نزاریددددددد🥲💖 و حمایتتتتت؟🥺💔