نیمه‌های گمشده 🫂🩵

نیمه‌های گمشده 🫂🩵
پارت ۳۰
از زبان: نویسنده ✍️ (بازم چاتی‌پاتی اومد کمک نویسنده🗿🎀)

[همچنان حیاط عمارت پروانه...🌸]

{نسیم آرومی از بین شاخه‌های درخت گذشت و موج‌های ریزی روی برکه افتاد.🍃💧}

مویچیرو:*هنوز کنار یویچیرو نشسته بود و به آب نگاه می‌کرد.*

یویچیرو:*آروم گفت.* ...یادت میاد وقتی بچه بودیم کنار رودخونه سنگ پرت می‌کردیم؟

مویچیرو:*چند لحظه فکر کرد.* ...آره.

یویچیرو:*لبخند زد.* هر بار هم سنگ تو از مال من بیشتر روی آب می‌پرید.

مویچیرو:*لبخند خیلی کوچیکی زد.* ...شانس می‌آوردم.

یویچیرو:*خنده‌ی کوتاهی کرد.* نه... مهارت بود.

{هر دو برای چند لحظه آروم خندیدن.🩵}

[داخل عمارت...🍚]

اینوسکه:*جلوی آشپزخونه ایستاده بود.* 🗿🍚

آئویی:*با تعجب نگاهش کرد.* چی شده؟

اینوسکه:*کاملاً جدی.* ...اون سوپه.

آئویی:*ابروش بالا رفت.* سوپ؟

اینوسکه:*سرش رو تکون داد.* همون قبلی رو... دوباره درست کن.🗿✨

آئویی:*یه لحظه ساکت موند، بعد لبخند خیلی کمرنگی زد.* ...باشه.

زنیتسو:*با تعجب.* نههههه... اینوسکه داره درخواست مؤدبانه میده؟!😳💥

تانجیرو:*لبخند زد.* کم‌کم داره پیشرفت می‌کنه.🙂

اینوسکه:*با افتخار.* معلومه.🗿✨

همه:*زدن زیر خنده.* 😂

[دوباره حیاط...🌿]

{یه پروانه سفید آروم روی شونه‌ی مویچیرو نشست.🦋🤍}

مویچیرو:*با تعجب بهش نگاه کرد.*

یویچیرو:*لبخند زد.* ...حتی پروانه‌ها هم دوستت دارن.

مویچیرو:*آروم به آسمون نگاه کرد.* ...شاید امروز، روز خوبیه.

یویچیرو:*بدون مکث جواب داد.* ...آره، چون کنار همیم.

{هر دو لبخند خیلی آرومی زدن و دوباره به برکه خیره شدن؛ صدای پرنده‌ها و نسیم، حیاط عمارت پروانه رو پر کرده بود.🐦🍃🩵}

ادامه دارد...🩵🎀

نویسنده ✍️: خووووووووو🥹🩵 این بار یویچیرو خاطره‌ی بچگی‌شون کنار رودخونه رو یادش آورددددد😭💖 از اون طرف اینوسکه برای اولین بار مؤدبانه از آئویی خواست دوباره براش سوپ درست کنههههه🤣🍲✨ نظرتون؟🤓 تو کامنت بگینننن🎀 کامنت رو خالی نزاریددددددد🥲💖 و حمایتتتتت؟🥺💔