بسم رب الشهداء...

بسم رب الشهداء...





یک خاطره..
یک روزخوب..
یک دنیا دلتنگی..

اواخر اردیبهشت پارسال..من و چن تا از خانما تصمیم گرفتیم برای روز پاسدار همسرامون وسورپرایز کنیم..وبنا شد هرکدوم از ما عکس همسرامون وبالباس مقدس پاسداری روی تخته شاسی بزنیم وبه همراه گل بهشون هدیه بدیم.
چن تا زوج که همسرامون دوست وهمکار بودن رفتیم جنگل واتفاقا آقاعبدالرحیم فیروزآبادی وهمسرشونم یهویی تصمیم گرفتن باما بیان...

وچون اومدن اونها لحظه آخر قطعی شده بود خانمشون در جریان سورپرایزمون نبود وما بخاطر خانم آقاعبدالرحیم تصمیم گرفتیم وقتی از جنگل برگشتیم هدیه هامون وبهشون تقدیم کنیم...

اون روز توو جنگل ، آقایون یه مسابقه تیراندازی برای ماخانما ترتیب دادن وآقاعبدالرحیم گفته بود هرکدوم از خانما که به هدف بزنن من یه مبلغی بهشون هدیه میدم وبه قولش هم عمل کرده بود...

جالب اینکه وقتی اومدیم خونه ومحمدآقا قبل از اینکه هدیه رو ببینه لبخند زد و گفت: عکسم وزدی روی شاسی؟؟؟

من خیلی جاخورده بودم که چطور فهمیده بود!!!

محمدم عاشق گل بود ومن امسال روز پاسدار دسته گلی روی مزارش خواهم گذاشت...

خاطره ای از زبان همسر شهید محمدتقی سالخورده...




شهادت جامونده های گنه کار صلواااات...