داستان خواندن چگونه از ما آدم‌های بهتری می‌سازد؟

داستان خواندن چگونه از ما آدم‌های بهتری می‌سازد؟

اوتلی، می‌گوید، یکی از مشکلاتی که انجام این نوع پژوهش‌ها دارد این است که ما اغلب درباره تعداد کتاب‌هایی که خوانده‌ایم اغراق می‌کنیم.

اوتلی و تیمش برای حل این مشکل، به دانش‌اموزان فهرستی از مطالب داستانی و غیرداستانی دادند و از آن‌ها خواستند بگویند کدامیک از نویسندگان را می‌شناسند. به آن‌ها هشدار داده شد که در میان این عناوین، عنوان‌های غیرواقعی برای پیدا کردن دروغ‌گو‌ها هم وجود دارد. این روش، روش خوبی برای از صافی کردن کتاب‌خوان‌ها از کتاب‌نخوان‌ها بود.

سپس، اوتلی و تیمش به افراد آزمون «ذهن خوانی از طریق چشم‌ها» را ارائه کردند، که افراد باید عکس‌هایی از یک جفت چشم را می‌دیدند. فرد باید از طریق نگاه کردن به چشم‌ها و پوست اطراف آن، تشخیص دهد که شخصی که در تصویر وجود دارد، چه احساسی دارد. به مشارکت‌کننده فهرستی از احساسات شامل خجالتی، گناهگار، خیالپرداز یا نگران داده می‌شود و او باید حسی را که از چشم‌ها دریافت می‌کند انتخاب کند.

حالات چشم بسیار ظریف هستند و در نگاه اول ممکن است خیلی خنثی به نظر برسند، بنابراین کار سختی است. اما افرادی که داستان‌های بیشتری خوانده بودند در مقایسه با افرادی که داستان‌های کمتری خوانده بودند، نمرات بالاتری در این آزمون کسب کردند. آن‌ها همچنین حساسیت بین‌فردی بیشتری را گزارش دادند.