در امتداد...... همسفران راستین عشق و دلدادگی
در امتداد...... همسفران راستین عشق و دلدادگی
در راه طولانی و پرفراز و نشیب زندگی، که بیخبریدو چون باد میگذرد، بگذار خرده اختلافهایتان باهم، باقی بماند.
مخواهید که یکی شوید ؛ مطلقاً یکی.
مخواهید که هرچه تو دوست داری، او همان را، به همان شدت دوست داشته باشد
و هرچه تو دوست داری، به همان گونه، مورد دوست داشتن او نیز باشد.
مخواه که هر دو یک آواز را بپسندید، یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوهی نگاه کردن را.
مخواهید که انتخابتان یکی باشد، سلیقهتان یکی و رویاتان یکی.
همسفر بودن و همهدف بودن، ابداً به معنای شبیه بودن و شبیه شدن نیست
و شبیه شدن، دال بر کمال نیست، بلکه دلیل توقف است.
عزیزان من!
دو نفر که سخت و بیحساب عاشق هماند و عشق، آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است،
واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون، حجاب برفی قله علم کوه، رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند!
اگر چنین حالتی پیش بیاید باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق. یکی کافی است.
عشق، از خودخواهیها و خودپرستیها گذشتن است؛ اما این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف میزنم که ارزش آن در «حضور» است نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
عزیزان من!
اگر زاویه دیدتان نسبت به چیزی یکی نیست، بگذار یکی نباشد،
بگذار فرق داشته باشید ؛ بگذار در عین وحدت مستقل باشید.
بخواه که در عین یکی بودن، یکی نباشید، بخواه که همدیگر را کامل کنید نه ناپدید.
بگذار صبورانه و مهرمندانه در باب هرچیز که مورد اختلاف تان ست بحث کنید ؛
اما نخواهید که بحث، شمارا به نقطهی مطلقاً واحدی برساند.
بحث باید شمارا به ادراک متقابل برساند نه فنای متقابل.
بحث کنید، معلومات تان را تاخت بزنید، کلنجار بروید؛
اما سرانجام نخواهید که غلبه کنید و این غلبه منجر به آن شود که تو نیز چون او بیندیشی یا به عکس.
مختصری نزدیک شدن بهتر از غرق شدن است، تفاهم بهتر از تسلیم شدن است.
حق داریددر برابر هم قد علم کنید
و حق دارید بسیاری از نظرات و عقاید هم را نپذیرید بیآنکه قصد تحقیر هم را داشته باشید.
عزیزان من!
دونیمه، زمانی به راستی یکی میشوند و از دو «تنها» یک «جمع کامل» میسازند که بتوانند کمبودهای هم را جبران کنند،
نه آنکه عین مطلق هم شوند، چیزی بر هم مضاف نکنند و مسائل خاص و تازهای را پیش نکشند؛
پس تصمیم بگیریدکه هرگز عین هم نشوید.
تصمیم بگیرید که حرکات تان، رفتارتان، حرفزدنتان و سلیقهتان، کاملاً یکی نشود
و فرصت بدهید که خرده اختلافها و حتی اختلافهای اساسیتان، باقی بماند
و هرگز، اختلاف نظر را وسیلهی تهاجم قرار ندهید…
عزیزان من! بیایید متفاوت باشید و صبور و با گذشت !
.تجارب و.آموزه ها....../ سعید
در راه طولانی و پرفراز و نشیب زندگی، که بیخبریدو چون باد میگذرد، بگذار خرده اختلافهایتان باهم، باقی بماند.
مخواهید که یکی شوید ؛ مطلقاً یکی.
مخواهید که هرچه تو دوست داری، او همان را، به همان شدت دوست داشته باشد
و هرچه تو دوست داری، به همان گونه، مورد دوست داشتن او نیز باشد.
مخواه که هر دو یک آواز را بپسندید، یک ساز را، یک کتاب را، یک طعم را، یک رنگ را و یک شیوهی نگاه کردن را.
مخواهید که انتخابتان یکی باشد، سلیقهتان یکی و رویاتان یکی.
همسفر بودن و همهدف بودن، ابداً به معنای شبیه بودن و شبیه شدن نیست
و شبیه شدن، دال بر کمال نیست، بلکه دلیل توقف است.
عزیزان من!
دو نفر که سخت و بیحساب عاشق هماند و عشق، آنها را به وحدتی عاطفی رسانده است،
واجب نیست که هر دو صدای کبک، درخت نارون، حجاب برفی قله علم کوه، رنگ سرخ و بشقاب سفالی را دوست داشته باشند!
اگر چنین حالتی پیش بیاید باید گفت که یا عاشق زائد است یا معشوق. یکی کافی است.
عشق، از خودخواهیها و خودپرستیها گذشتن است؛ اما این سخن به معنای تبدیل شدن به دیگری نیست.
من از عشق زمینی حرف میزنم که ارزش آن در «حضور» است نه در محو و نابود شدن یکی در دیگری.
عزیزان من!
اگر زاویه دیدتان نسبت به چیزی یکی نیست، بگذار یکی نباشد،
بگذار فرق داشته باشید ؛ بگذار در عین وحدت مستقل باشید.
بخواه که در عین یکی بودن، یکی نباشید، بخواه که همدیگر را کامل کنید نه ناپدید.
بگذار صبورانه و مهرمندانه در باب هرچیز که مورد اختلاف تان ست بحث کنید ؛
اما نخواهید که بحث، شمارا به نقطهی مطلقاً واحدی برساند.
بحث باید شمارا به ادراک متقابل برساند نه فنای متقابل.
بحث کنید، معلومات تان را تاخت بزنید، کلنجار بروید؛
اما سرانجام نخواهید که غلبه کنید و این غلبه منجر به آن شود که تو نیز چون او بیندیشی یا به عکس.
مختصری نزدیک شدن بهتر از غرق شدن است، تفاهم بهتر از تسلیم شدن است.
حق داریددر برابر هم قد علم کنید
و حق دارید بسیاری از نظرات و عقاید هم را نپذیرید بیآنکه قصد تحقیر هم را داشته باشید.
عزیزان من!
دونیمه، زمانی به راستی یکی میشوند و از دو «تنها» یک «جمع کامل» میسازند که بتوانند کمبودهای هم را جبران کنند،
نه آنکه عین مطلق هم شوند، چیزی بر هم مضاف نکنند و مسائل خاص و تازهای را پیش نکشند؛
پس تصمیم بگیریدکه هرگز عین هم نشوید.
تصمیم بگیرید که حرکات تان، رفتارتان، حرفزدنتان و سلیقهتان، کاملاً یکی نشود
و فرصت بدهید که خرده اختلافها و حتی اختلافهای اساسیتان، باقی بماند
و هرگز، اختلاف نظر را وسیلهی تهاجم قرار ندهید…
عزیزان من! بیایید متفاوت باشید و صبور و با گذشت !
.تجارب و.آموزه ها....../ سعید
- ۶۴۶
- ۲۳ فروردین ۱۳۹۵
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط