دگر از وحشت مرداب خودم دلگیرم

دگر از وحشت مرداب خودم دلگیرم

به خدا منتظر فرصت یک تغییرم

مثل یک خانه و کاشانه ی از ریشه خراب  

رو به ویرانی ام و کس نکند تعمیرم

من اگر برکه صفت ماندم و دریا نشدم

چه کنم بنده ی تقدیرم و بی تقصیرم

مگذارید دگر بر سر راهم تله ای  

من که خود بی تله در دام خودم زنجیرم

همه پژمرده و افسرده و ماتم زده ام 

همه می نالم و چون ناله ی بی تاثیرم

در سرم بار دگر میل به دریا شدن است 

گرچه چون قطره ی یکدانه و بی تکثیرم

از تماشای زمین,از همه جا خسته شدم 

#همچنان_منتظر_فرصت_یک_تغییرم...

 الی