بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
سالروز میلاد سید الشهداء، حضرت امام حسین علیه السلام مبارک
اَلسَّلامُ عَلَی الْحُسَیْنِ وَ عَلی عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلی اَصْحابِ الْحُسَیْنِ
پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله: يا أيُّهَا النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَلِىِّ فَاعِرفُوهُ فَوَ الَّذي نَفسِى بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفي الجَنَّةِ ومُحِبِّهِ فِي الجَنَّةِ ومُحِبِّي مُحِبِّيهِ في الجَنَّةِ - اى مردم! اين حسين،فرزند على است.او رابشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست اوست‌، او و دوستدارانش و دوستداران دوستدارانش دربهشت‌اند‌.(الأمالى، صدوق ، ص 355)
محبّت، یک دوست داشتن سطحی و ساده نیست؛ بلکه علّت و انگیزه درهر نوع جهت‌ گیری و حرکتی میباشد. هدف از هرحرکتی، نزدیک شدن و رسیدن به محبوب می‌باشد، خواه حق باشد، یا باطل - فانی باشد، یا باقی.
هر دلی، آینۀ انعکاس محبّت محبوب است. خواه دنیا و متاع اندکش باشد، یا حبّ الله و محبّت محبّین خدا! و مقام، درجه و ارزش هر کسی نیز متناسب با محبوب اوست و هر کسی با محبوبش محشور و قرین می‌گردد.
نفرمود:دوستداران او به بهشت میروند، بلکه فرمود: در بهشت هستند،چرا که بهشت، تجلی محبّت خدا به اهل عصمت علیهم السلام و دوست داران آنها می‌باشد.
بیشتر : اگر چه هیچ دلی، خالی از محبّت نیست و هر کسی محبوب‌هایی دارد که به سوی آنها می‌رود و محبّت به تمامی محبوب‌ ها، به محبوب غایی می‌ رسد؛ اما متأسفانه آگاهی و توجه به اصل محبّت ونقش و آثار آن درتمامی مواضع و عملکردها وشکل گیری انسان، بسیار مورد تغافل واقع شده است!
اساس خلقت، محبّت است - محور حیات، محبّت است - غایت نیز محبّت و رسیدن مُحبّ به محبوب می‌باشد.
به بندگان مؤمنش فرمود: اگر از دین خدا برگردید،خداوند به زودی گروهی را جایگزین شما می‌نماید که نخستین و برترین ویژگی آنها، محبّت دو طرفه می‌ باشد؛ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ - خدا آنان را دوست دارد و آنان نیز خدا را دوست دارند.(سوره مائده بخشی از آیه 54)
فرمود: ریشۀ تمامی گناهان نیز در محبّت به دنیا و متاع قلیل دنیاست: إِنَّ هَؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا - اينان دنياى زودگذر را دوست دارند و روزى گرانبار را به غفلت پشت‏ سر مى‏ افكنند.(سوره انسان آیه 27)(ادامه دارد...)