بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم : عید سعید قربان، مبارک باد
به عنوان مثال:هنر، توان و ایامش را قربانی میکند، تا از حلال یا حرام، پولی به دست بیاورد -پولش را قربانی می کند، تا کفشی بخرد -کفش را زیر پا قربانی میکند، تا پایش در حرکت راحت باشد و آسیبی نبیند - توان راه رفتن و زمانش را قربانی میکند، تا به اهداف نزدیک و دورش برسد.
در این سِیر، مهم این است که هدف غایی کدام است؟
اگر هدف متاع دنیا باشد که همه ریشه درمشتهیات نفس حیوانی دارد، آدمی همه چیز را در راه به دست آوردن آنها قربانی می کند؛ عقلش را مقابل پای نفس حیوانی‌اش سرمی برّد و حتی ایمان به توحید، معاد، دین، امام،قرآن مجید، عزّت و شرفش را برای کمترین خواسته های نفسش، قربانی می کند!اما اگر هدف نهایی او، جلب رضایت محبوب ومعبود حقیقی و قُرب هر چه بیشتر به خداوند سبحان باشد؛ با مال و جان به میدان می‌آید و لحظه به لحظۀ عمرش را درراه جلب رضایت محبوب و رسیدن به او صرف میکند - افسار هوای نفس حیوانی‌اش را به دست عقل و وحی می‌دهد - و هر کجا حیوان نفسش سرکشی نمود، آن را در راه خدا به قربانگاه می آورد و قربانی میکند و خداوند منّان، این قربانی و ذبح عظیم را از او می پذیرد.
زندگی، سرشار از محبّت‌هاست و محبّت ریشه، انگیزه و هدف هر حرکتی میباشد؛ از محبّت به سلامتی، آرامش، آسایش و رفاه گرفته تامحبّت به خانواده، خویشان، دوستان، هموطنان، همسویان و هر چه هست!
اما،این محبّت‌ها نیز در جهت محبوب غایی قرار می‌گیرند. اگر حبّ الدنیا غلبه نماید، آدمی همه چیز را در راه رسیدن به آمال دنیویش قربانی میکند؛ اما اگر دل سرشار از حبّ الله گردد، به گونه‌ای که هیچ محبوبی را به موازات وهمتای آن قرار ندهد،بلکه همه را در راه او دوست داشته باشد، آن وقت حاضر است همه چیز را در راه او قربانی کند و حتی در راه او، از عزیزترین‌ها بگذرد.(ادامه دارد...)
قسمت دوم : عید سعید قربان، مبارک باد
به عنوان مثال:هنر، توان و ایامش را قربانی میکند، تا از حلال یا حرام، پولی به دست بیاورد -پولش را قربانی می کند، تا کفشی بخرد -کفش را زیر پا قربانی میکند، تا پایش در حرکت راحت باشد و آسیبی نبیند - توان راه رفتن و زمانش را قربانی میکند، تا به اهداف نزدیک و دورش برسد.
در این سِیر، مهم این است که هدف غایی کدام است؟
اگر هدف متاع دنیا باشد که همه ریشه درمشتهیات نفس حیوانی دارد، آدمی همه چیز را در راه به دست آوردن آنها قربانی می کند؛ عقلش را مقابل پای نفس حیوانی‌اش سرمی برّد و حتی ایمان به توحید، معاد، دین، امام،قرآن مجید، عزّت و شرفش را برای کمترین خواسته های نفسش، قربانی می کند!اما اگر هدف نهایی او، جلب رضایت محبوب ومعبود حقیقی و قُرب هر چه بیشتر به خداوند سبحان باشد؛ با مال و جان به میدان می‌آید و لحظه به لحظۀ عمرش را درراه جلب رضایت محبوب و رسیدن به او صرف میکند - افسار هوای نفس حیوانی‌اش را به دست عقل و وحی می‌دهد - و هر کجا حیوان نفسش سرکشی نمود، آن را در راه خدا به قربانگاه می آورد و قربانی میکند و خداوند منّان، این قربانی و ذبح عظیم را از او می پذیرد.
زندگی، سرشار از محبّت‌هاست و محبّت ریشه، انگیزه و هدف هر حرکتی میباشد؛ از محبّت به سلامتی، آرامش، آسایش و رفاه گرفته تامحبّت به خانواده، خویشان، دوستان، هموطنان، همسویان و هر چه هست!
اما،این محبّت‌ها نیز در جهت محبوب غایی قرار می‌گیرند. اگر حبّ الدنیا غلبه نماید، آدمی همه چیز را در راه رسیدن به آمال دنیویش قربانی میکند؛ اما اگر دل سرشار از حبّ الله گردد، به گونه‌ای که هیچ محبوبی را به موازات وهمتای آن قرار ندهد،بلکه همه را در راه او دوست داشته باشد، آن وقت حاضر است همه چیز را در راه او قربانی کند و حتی در راه او، از عزیزترین‌ها بگذرد.(ادامه دارد...)
- ۷۳۷
- ۰۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
