این چه رازیست که در پرده چشمان تو خفته ست به ناز

این چه رازیست که در پرده چشمان تو خفته ست به ناز ؟

 
ای که در چهره پر مهر تو جاریست بهار

 
از غم عشق تو دل آشفته ست

 
و نفس می کشد آرام و صبور

 
زیر آوار تب و درد فراق

 
پریان در خوابند

 
من و اشک و دل و غم بیداریم !

 
گر چه بر  خانه قلب من غم

 
بی امان می تازد

 
لیک در ظلمت این درد خموش

 
شوق دیدار تو تا صبح بهار

 
زنده اش می دارد


زنده اش می دارد