بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
ذهن معناتراش :
معنا تراشیدن، کار ذهن است.
می‌گویی درخت، می‌گوید معنایش این است.
می‌گویی آسمان، می‌گوید معنایش این است.
می‌گویی زندگی، می‌ گوید معنایش این است.
می‌گویی خدا، می‌گوید معنایش این است...
این ذهن حرّاف، دست از معناتراشی بر نمی‌دارد. با آنکه هیچکدام از پاسخ‌ هایش منطبق با حقیقت تمام نیست، باز مدام همین کار را تکرار می‌کند. و این یعنی گیج و گول و تاریک بودن.
ما شبکه‌ای تاریک از واژه ها و تعاریف جور واجور را به دور خود پیچیده‌ایم و خود را در سیاهچال‌ شان اسیر کرده‌ایم.
ریشه‌ تمام درد ورنج ما از همین جاست. وطبیعی است که نوری را نبینیم. ما عاشق معانی ذهنی گشته‌ ایم. و نام این کار را دانش نهاده‌ایم.
ما از واقعیت آنچه هست، دور افتاده‌ایم وهمچنان دورتر می‌ رویم. یک سالک این نکته را به نیکی دریافته است و لذا دست به تعریف چیزی نمی‌ زند. او مشاهده می‌کند.
و آگاهی‌هایش را آن به آن از مشاهده دریافت می‌کند. نو و تازه آن هم بی‌ آنکه به اسارت تعریفی رفته باشد.