روی نیمکت کنار غسالخانه مردان، تقریبا ولو می‌شوم. تیزی ای

روی نیمکت کنار غسالخانه مردان، تقریبا ولو می‌شوم. تیزی این صحنه همچنان آزارم می‌دهد، اشک‌هایم بی‌اختیار سرازیر است و به تنهایی اموات فکر می‌کنم.
دیدگاه ها (۴)

رها🍂 گاهی که فکر می کنم چشمانم بی اختیار پر از اشک می شودبا ...

دوستت دارم💞و این را روزی هزارباربرایِ خودم تکرار می کنمو سر...

‏🦊[۲۰:۳۸ ~ ۲۰:۴۱ به وقت آرژانتین]بنگ-های ㅎㅎㅎروزهای خوشی رو گ...

من خیلی تنها هستم. بقیهٔ ویلترومایت‌ها از من می‌ترسند. هیچ‌ک...

╭─── ⋆。°✩°。⋆ ───╮ ♡ پاتریک راست میگه... ♡☆゜・。。・゜゜・。。・゜★₊˚⊹♡ ...

* جین: اما برای من قضیه کاملاً برعکسه. وقتی به اینجا اومدم، ...

آپدیت اینستاگرام TirTir با مصاحبه‌ای با تهیونگ:🐯🤍●ترجمه‌ی مص...

🖤 پشت نیمکت آخرپارت ۱۰: «جایی که همه‌چیز شروع شد»پایان داستا...

دلتنگم... دلتنگی‌هایم را لبِ جوی می‌برم می‌نشینم ،شعر می‌...

🐶: قبلا توی بابلم بهش اشاره کردم ولی یکی نوشته بود که از وقت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط