اختلالی از نوع عشق پارت دوم

اختلالی از نوع عشق پارت دوم
لورانی: میتونم عصبانیت رو توی چهره لینو ببینم، کم کم منم دارم ازش میترسم میدونم از جاهای شلوغ بدش میاد، ولی نمیتونستم برادرم رو همینجوری اونجا تنها بزارم و تنها کسیه میتونست کمکم کنه لینو بود
لینو: اوففف ( نفس عمیق بکش استرس نداشته باش ) نمیدونم الان چه حسی دارم هم عصبانیم هم، میترسم آخه خب اونا دیوونه آن دیوونه!
سکوت خاصی بین اون دوتا حاکم شده بود و تا موقعی که برسن سکوت کرده بودن.. بعد سه ساعت تازه رسیدن حالا میپرسین چرا سه ساعت ؟
لینو: لورانی چرا بهم نگفتی که خارج از شهره ؟
لورانی: خب آخه اونجوری قطعا قبول نمیکردی این همه راه رو بیای و فکر میکردم شاید عصبی شی
لینو: اتفاقا الان که نگفتی بیشتر عصبیم کردی میدونی ؟
لورانی: ببخشید
لینو: نیاز نیست بگی ببخشید
لورانی: یه جوری حرف میزنی که انگار اگه نگم ببخشید از وسط نصفم میکنی، مجبوری اینجوری حرف بزنی ؟؟
لینو: حالا..
لورانی: حالا نداره، بپیچ راست
لینو بیچید راست و تيمارستان رادونی رو دیدن، لینو به طرز عجیبی استرس گرفته بود که یهو لورانی یقش رو گرفت و کشیدش سمت تيمارستان تا کم کم برن تو..
#اختلالی_از_نوع_عشق