هنوز از رنج دوری ات دلم تب میکند هر شب

هنوز از رنج دوری ات دلم تب میکند هر شب
و جامِ عاشقی ها را لبالب می کند هر شب

نه میلی بر فراموشی، نه شوق دوستی دارد
ولی آن خاطره ها را مرتّب می کند هر شب

از آن روزی که فهمیدم دروغین بودی و رفتی
دلم هر روز را بیخود فقط شب میکند هر شب

خیالم حال خوبی دارد و مجنون تر از مجنون
دل خون را برای خویش مرکب میکند هر شب

نه در آئینه پیدایی، نه در گوشم صدایِ تو
ولی یک چهره در آئینه ام تب میکند هر شب