{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی دلم به اندازهی غاری

گاهی دلم به اندازه‌ی غاری
که آدم هایش به جای دیگری
کوچ کرده‌اند،
می‌گیرد.
و تنهایی،
مثل مورچه‌ای روی دستم راه می‌رود
گاهی دلم گُلی می‌شود
که زنبوری در آن مُرده است . . .

#غلامرضا_بروسان

✦ ✦
دیدگاه ها (۰)

‌در پرده‌ی دل خیالِ تو رقص کندمن رقصِ خوش از خیالِ تو آموزم....

امید مثل دومینو میمونه.اگه یکی ناامید بشه بقیه هم امیدشون رو...

آنکه بر در می‌زند شباهنگامبه کُشتنِ چراغ آمده استنور را در پ...

آدمی در سقوط کلماتسقوط می‌کندو هنگامی‌که از زمین برخیزدکلمات...

پارت ۲۹ کاکاشی یواشکی دستش را دراز کرد، حرکتی تقریبا ناخوداگ...

یاد او

نقص هایت را می پرستم پارت پنجم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط