قاصدک بی من نرو من بیقرارت آمدم

قاصدک  بی من  نرو  من  بیقرارت  آمدم
در پی معشوقِ جان از کوچه سارت آمدم
من چو  تو پر می کشم بر آسمان  ابریت
مانده ام تنهای شب چشم انتظارت آمدم
قاصدک تنها نرو من ماندم ویادش به دل
با  نسیمِ  گُلشن   و   پُشتِ  غُبارت   آمدم
سرکشم  کوه و بیابان شُعله اندازم بجان
با دو صد شوقِ هزاران  در  گُذارت  آمدم
گر رسانی  دل  به دلدارم  شوم  قربانیت
در  شبِ  آخر   به  شوقِ  گُلعذارت  آمدم