یه مرد مرده بین زنده‌ها،

یه مرد مرده بین زنده‌ها،
همیشه تک تنها دور از اجتماع!
دیر اومد زود رفت
غرورشو خرد کرد .
امروز فرداهاش از دیروزش پوچ‌تر،
تکوندم شونه‌هام اشک روی گونه‌هامو
واستادم رو جفت پاهام زیر پرچم خدام
کندم کلا از همه این آدمای مسخره
حتی شهرم پر تنِش هر روزش یه جور مسئله!
همینه سازِ زندگی و غم با مسیرِ تارش
میمونه با من با پای پیاده .