بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
علم، علم است و کنونی و قدیمی ندارد. انسان هر چه بیشتر رشد کند، به علوم بیشتری واقف می‌گردد. خواه در مکتب، یا دانشگاه یا حوزه علمیه یا - بدیهی است که منظور از علم مطلق علم به معنای دانش است، مگر این که در آیه یا حدیث قید خاصی به آن خورده باشد و در بیانی علم خاصی موضوع بحث باشد. مثل علم توحید، علم حدیث، علم فقه یا-منتهی آن چه از تحصیل علومِ متفاوت مهم‌تر است و خودش در رأس علوم است، علم جهت‌دار به سوی مقصد اعلاست. چرا که هر کار بی‌هدف یا با هدف مقطعی و فانی، خودش هم سرگرمی،مقطعی و فانی است، چه علم دین باشد و چه علوم دیگر.
الف)- به آن دسته از آیات قرآنی که دست کم ظاهرش توجهی به علوم طبیعی و تجربی نموده است، دقت نمایید، همه تأکید بر توحید و معاد دارد. می‌فرماید: در این عالم هستی سیرِ علمی کنید - به زمین و آسمان‌ها و هر چه در آن است، نظر انداخته و توجه کنید - کسب علم کنید و ...، خب برای چه؟! برای آن که همه آیه و نشانه است و مبدأ و مقصد را نشان می‌دهد.
ب)- پس اگر هدف غایی خداشناسی، کمال انسان و قرب الی‌ الله در مسیر رشد، مدّ نظر نباشد، همه علوم، ابزاری خواهند بود.
خواه کسی قرآن، تفسیر، حدیث و فقه بیاموزد، خواه صنعت، کشاورزی، هنر یا فنون دیگری بیاموزد. از این رو، مصرف آن علوم نیز ابزاری می‌شود، و همه در راه کمی زیادتر شدن چرب و شیرین دنیا به کار می‌رود. خواه تفسیر قرآن تدریس بکند، یا جراحی قلب انجام دهد، یا انواع و اقسام بمب‌ها را بسازد. چنان که رسول اعظم، صلوات الله علیه و آله می‌فرماید: مَنْ تعلَّمَ علماً لغیرِ اللهِ أو ارادَ به غیرَ الله فلیتبَوَّأ مقعَدَهُ من النّارِ - کسی که دانش را برای غیرِ خدا فرا گیرد و یا با آن غیر خدا را اراده کند، جایگاه او در آتش است.(منیة المرید، ص 134)
از این رو تأکید بر کسب علم جهت‌ دار شده است، حتی در علوم طبیعی و تجربی؛ باید همه آیه، نشانه، دلیل، برهان و راهنمای به سوی هدف باشد و راه را روشن‌تر کند.
إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ السَّمَاء مِن مَّاء فَأَحْيَا بِهِ الأرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَآبَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخِّرِ بَيْنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ لآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ - به يقين در آفرينش آسمان‏ها و زمين، و آمد و شد شب و روز، و كشتى‏هايى كه در دريا به سود مردم جريان دارند،(ادامه دارد...)