بنشین دمی که شعر بگویم برای تو

بنشین دمی که شعر بگویم برای تو
ای جان شعرهای حزینم فدای تو....
باید بخوانم از لب تو یک دو جین غزل
باید قصیده گفت برای صدای تو...
شعر است و وزن و قافیه و معنی و مجاز
هرگز نگیرد این همه آرایه، جای تو...
از تو هزار سال سرودیم و باز هم...
شعری نگفته ایم که باشد سزای تو