غصه نخور...

غصه نخور...
تو خدایی داری...
که بزرگ است؛ بزرگ...
و به قول سهرابـــ : در همین نزدیکیست...
ای دل کوچکـــ من...
بگذار غم و غصه ببارد...
شاید
شاید اینبار خدا میخواهد که
پس از بارش غم...
و
پس از خواندن نامش هردم...
آسمان دل تو صاف شود
و
نگاهت به همه اهل زمین پاکـــ شود...
شاید اینبار خدا میخواهد که خودش چتر تو باشد...
که بمانی...
نروی
ودگر بار نگویی:
"سهراب"
قایقت جا دارد؟!