به مرد بودن و مرد ماندن و مردانگی ات افـتخار میکنم تویی ک

به مرد بودن و مرد ماندن و مردانگی ات افـتخار میکنم تویی که پشت آن چهره ی جدی مهربـانی ات حس میشود تویی که غـرورت را که همچون کوه قد برافراشته برای من میشکنی تویی که در میان جمع به هیچکس نگاه نمیکنی جز من تویی که با تـمام خستگی ات مـرا هـمراهی میکنی تویی که بهانه گرفتن ها و بی قـراری هایم را با یـک ” بـوسه “ خاتمه میدهی! تویی که شوخی میکنی تا گـل لـبخند را بر لـبانم بکاری