شــــآهــــــ♥ــــــزآده ی مـَــــــ♥ـــــــن

شــــآهــــــ♥ــــــزآده ی مـَــــــ♥ـــــــن
بــــه مـــرد بودن و مــــــرد مــاندن و مـردانگی ات افـتخار میکنــــم
تــــویی که پشت آن چهره ی جدی مهــــربـــــانی ات حس میشود . . .
تویــی که غــــرورت را که همچون کــوه قـــد برافراشته برای من میشکنی . . .
تویی که در میان جمع به هیچــکس نـگاه نمیکنی جـز مــــن . . .
تویی که در اوج نـــــاراحتی به رویم لـبخند میزنـــی . . .
تویـــی که با تـمام خسـتگی ات مـرا هـمراهــــی میکنی . . .
تویی که در روزهای بی حوصلـــگی به پــــــای درددل هایـــم می نشینی . . .
تــــــویــــــی که بهانـــه گرفتـــن ها و بی قـراری هایــم
را با یـک ” بــُــــوسـِــــه “ خـــــاتمــــه میدهــــــی