زندگی فرصت کوتاهی است. ان را با دغدغه های بیهوده هدر ندهی

زندگی فرصت کوتاهی است. ان را با دغدغه های بیهوده هدر ندهیم.نباید به دنبال معنای زندگی بگردیم باید خود معنای زندگی خود باشیم.اگر شادی قائم به دلیلی باشد پایدار نخواهد بود.
نگرانی برای ازدست دادنها مارا ترسو می کند وانگاه تمام دغدغه وتلاش ما این می شود که مواظب داشته هایمان باشیم وغافل از این که در تمام مدت طولانی نگهبانی از انچه مال مانیست فرصت زیستن را از دست می دهیم.ویا برعکس درتمام مدت درحال دویدن به دنبال چیز هایی هستیم که برای ما معنای خوشبختی شود.دلیلی برای زیستن باشد.اما تا می رسیم یک سراب بزرگ است.چون معنای واقعی زیستن را دران پیدا نکرده ایم.