در بي زماني خود دفن مي شوم . . . . . .

در بي زماني خود دفن مي شوم . . . . . .

جايي كه پنج پرنده در اطرافم ,

به روي خاك آشيانه مي سازند . . . . . .

باد امتداد پيرهنم را ,

به آه سپرد . . . . . .

و بازدم عميق ترين نفس من ,

در دميدن آه او گم شد . . . . . .

قلبم كه زنبق بنفش بزرگي ست ,

در انتهاي خطوط در هم رگ هايم . . . . . .

با قلب آن پنج پرنده ي بي آسمان ,

نفس مي زند . . . . . .

جايي كه در طول قرنها عمر بشر ,

خوابهاي خاك فراموش مي شود . . . . . .

من ,

در بي زماني خود دفن مي شوم . . . . . .