دیر امدی که سوز مرا ساز نمایی

دیر امدی که سوز مرا ساز نمایی
زسازدل چه شنیدی که باز نمایی

مگر نیست اشفته تر ازمن واژگونی
که شرح دل راسوز و گداز نمایی

مگر نشنیدی حکایت پروانه باشمع
تا که اتش را زبیشه دلنواز نمایی

ایکه بریاد تواش دسترسی نبود
امدی تا که دل در پرده راز نمایی

به پای قراری خشکیده طبع چشم
چو ان سرود بلند را نینواز نمایی

به سر رسید فسانه زلف درازشب
کنون راز عیان گشت و نماز نمایی

به شکرانه موی سپیدو ترانه عشق
حقیقتی ست باگوش دل سخن بازنمایی..