حوصله ات به هیچ کجای مدرنیته قد نمی دهد

حوصله ات به هیچ کجای مدرنیته قد نمی دهد
خسته از شبانه روزی که شبیه آدم تحویل نمی گیری!!
بیزار می شوی از کوک شدن روی قرارهای بی دغدغه ای که به دل هیچ ساعتی نمی نشینند!!
دنیایی که راه نمی آید...
خدایی که حرفت را بد می فهمد...
ساعتی که همیشه دست خواب را می خواند و،،؛
آرامشی که به حساب زندگی واریز نمی شود!!!

سرت را دو دستی بچسب!!
که وقتی ساعت بویی از آرامش نبرَد؛؛
میگْرن در تمام سرَت زنگ می خورد...