.

.
ساعت را نگاه می کنم
می بینم هنوز سه بعد از ظهر است...
دو ساعت بعد نگاه می کنم
می بینم سه و ده دقیقه بعد از ظهر است!
ده ساعت بعد نگاه می کنم
می بینم سه و نیم بعد از ظهر است!
صد ساعت بعد نگاه می کنم
می بینم سه و پنجاه دقیقه بعد از ظهر است!
سیصد ساعت بعد دیگر به ساعت نگاه نمی کنم
چون تو راس ساعت چهار آمده ای و حالا
یک دقیقه ی بعد که نگاه می کنم
دو ساعت گذشته است و تو آماده ی رفتنی...







کاظم خوشخو