مدتهاست

مدتهاست
تصمیم گرفته ام
هر گاه کسے را نخواستم
یا از او رنجیدم
یا دلم را شکست
به یادِ روزے باشم که ممکن است هرگز در دنیا نباشد !
آن روز را مرور مےکنم
آن قدر که نبودنش را باور کنم بعد در ذهنم برایش غمگین مےشوم !
و شاید یک عزادارےِ ذهنے و بعد آرزو مےکنم کاش بود و از او مےگذشتم.
بعد به خودم مےگویم
حالا او هست پس ببخش و فراموش کن.
از بخششم شاد مےشوم
و از بودنِ او شادتر
به همین راحتے
این فرمولِ آرامشِ من است.