کوچ نشین بود نیامد که بماند

کوچ نشین بود نیامد که بماند
رفت به دلم زخم چنان زد که بماند

من سخت که دلبسته شدم او به گمانم
وابسته شد اما نه در آن حد که بماند

میرفت و دل ساده ام آنقدربه خود گفت
شاید که مردد شده شاید که بماند

تکرار همین خاطره ها داغ دلم شد
داغی که بماند که بماند