{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌او کـه باورش دارمــــ با

‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌او کـه باورش دارمــــ با

هزار شلاق روزگار هم

تنهایم نخواهد گذاشت و

پشت باورهایم‌

خواهد ایستاد همین کوه

بودنش دل مرا با

هزاران‌درد خوش میکند

‌ ‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌
دیدگاه ها (۳)

باز هم باغچه از غنچه ی پژمرده پر استشهر، از مردم دلتنگ و دل ...

آیی تو هرشب خواب من،ای همدم تنهاییممن غرق در چشمان تو،ای گوه...

خدا کند که مرا ناگهان رها نکنیبمان که قلب مرا از خودم جدا نک...

دشت هایی چه فراخکوه هایی چه بلنددر گلستانه چه بوی علفی می آم...

ماه و شبحپارت بیست و پنجم | قهوه، بالش و یک گربه‌ی شیطانصبح ...

p46جونگکوک با قدم‌های آروم کنار تخت اومد.نگاهش روی نوزاد کوچ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط